Verslag 2003
|
|||
|
Verslag 2003 |
|
|
| 3de WEIDELAND CANICROSS
IN UITBERGEN
Uitbergen, zondag 26 oktober 2003 Die zondag had alweer de negende canicross wedstrijd van het seizoen plaats. Uiteraard telde deze wedstrijd mee voor het "Vlaams Canicross criterium 2003" en ergens was dit wel voor verslaggever DE LOOF Antoon een heel bijzondere (nooit te vergeten) canicross. Ik citeer enkele zinnen uit zijn uitgebreid verslag: "Voor degene onder jullie die een weide- en akker canicross wedstrijd nog niet kenden of er wel eens iets van gehoord hadden, maar niet wisten wat het precies was, hebben het te Uitbergen aan het lijf ondervonden. Het parcours liep over één of twee ronden dwars door weilanden, akkers - en maïsvelden. Hierbij was het vooral uitkijken voor koeienvlaaien en paardendrollen achtergelaten door vierpotige beesten! Maar ja, het moet niet altijd een parcours zijn bestaande uit bospaden, aardewegeltjes of parkdreven. Het is trouwens voor alle deelnemers gelijk. Toch waren de deelnemers unaniem tevreden over dit parcours. Op hetzelfde parcours wordt jaarlijks op de vierde zondag van januari de veldloopcross georganiseerd. Het was wel een overzichtelijk parcours, prima uitgelijnd en de enthousiaste meegereisde familieleden en toeschouwers konden de deelnemers van start tot aankomst volgen. Maar dit belette niet dat menig canicrosser aan het zwoegen en hijgen was langs die maïsstoppels. We zijn inderdaad zo'n terrein niet gewoon. Hoewel deze canicross bekend staat als zwaar in haar soort in de regio zijn er natuurlijk altijd deelnemers die de eerste ronde altijd te hard van stapel lopen. Dan kan het voor de tweede ronde afzien worden om een redelijke tijd vol te maken. En wie gaat er trouwens voor een record tijd op zo'n parcours van akkers, weiden en maïsstoppels. Rudi, Jean Louis, Tony, Eric en Andy en Gilbert misschien? De organisatie was in handen van Canicross Uitbergen met als coördinator, voorzitter Koen De Clercq, en deze stond open voor alle recreanten welke een hart hebben voor honden. Ook een speciale dank aan de microman Geert Delva, die op een speelse en ludieke manier de deelnemers verwelkomde aan de startlijn. Na het ontbijtbuffet en de vrije natuurwandeling van 4 of 8 kilometer, langs de mooiste plekjes van de Rozenstreek en de boorden van de Schelde, kwamen de deelnemers zoals verwacht langzaam binnengedruppeld. Deze konden zich vanaf 10 uur laten inschrijven, gevolgd door de medische dierenartscontrole en ten slotte even langs de kassa om het inschrijvingsgeld te betalen. Ook de jeugd was talrijk aanwezig. We hebben een lichting talentvolle jongeren. We koesteren ze in de hoop dat het canicrossplezier menige jaren kan standhouden. Bij de categorie "EAGLES" haken jammer genoeg sommigen maar al te vaak af. Studies, een lief, andere hobby's of bezigheden? Spijtig allemaal want niet zelden gaat het om jongeren met echt canicross talent. Een barre koude wind trok donderdag over het Vlaamse land, de koudste nacht van donderdag op vrijdag, vrijdagmorgen dwarrelden de eerste sneeuwvlokken boven ons land wat wel op een beetje vroege winter leek en zondag zaten de weergoden weer langs onze kant, zoals al gans het criterium tenslotte; het bleef droog en een schuchter zonnetje kwam even loeren en dit bracht iedereen in stemming. De microman kreeg er dorst van! We konden 104 sportievelingen en hun hondjes aan de inschrijvingstafel verwelkomen. Bravo! Graag nog even de complimenten aan het organisatieteam die het dit jaar terug uitstekend voor elkaar hadden gebracht. Zonder de goede zorgen van de talrijke vrijwilligers was het hun niet gelukt. Daarom alle medewerkers bedankt. We kijken al uit naar de vierde editie van de weideland canicross te Uitbergen.Laten we met ons allen, deelnemers, ouders, begeleiders, sympathisanten bijdragen tot het welslagen van ons aller opzet: op een zinvolle manier de "VLAAMSE CANICROSS SPORT" promoten in alle hoeken van het Vlaamse land en ook ver daarbuiten. Elk zegge het verder! Wij houden er erg aan jullie zeer hartelijk te danken voor de trouwe deelname. Antoon De Loof" Tot hier enkele citaten uit het verslag van DE LOOF Antoon. Vervolgens bespreken we even de uitslagen in de verschillende reeksen: (met een beetje hulp van Antoon De Loof, waarvoor onze dank) KIDS F (meisjes tot 9 jaar: geboren
vanaf 1994 en later) KIDS M (jongens tot 9 jaar: geboren
vanaf 1994 en later) EAGLES F (meisjes vanaf 10 jaar tot
14 jaar: geboren vanaf 1989 tot 1993) EAGLES M (jongens vanaf 10 jaar tot
14 jaar: geboren vanaf 1989 tot 1993) JOGGERS F (dames geboren vanaf 1988
en vroeger) JOGGERS M (heren geboren vanaf 1988
en vroeger) In deze reeks noteren wij een negende plaats voor DE PALMENAER Robert (penningmeester van de canicross vereniging Uitbergen) met Xella (kleine munsterlander). Het team veroverde de 2.150 meter in een tijd van 8:52 min. De twaalfde plaats was voor onze voorzitter Koen DE CLERCQ met Zimba (Weimeraner). Hij legde het parcours af in een tijd van 8:57 min. Slechts vijf seconden tussen voorzitter en penningmeester. Dat belooft! De zeventiende plaats was voor ons bestuurslid VERCRAEYE Jan met Zitta (Golden Retrieve). Niet vergeten dat Jan al de 4.300 m in de benen had! Regelmatig duikt er bij "JOGGERS
M", een Nederlandse atleet op. Het is NANNE Tarcio. Vandaar dat u wel
eens iemand glimlachend op de wedstrijd hoort zeggen "Aha, onze
Hollander". Maar niet gezeurd Tarcio! Proficiat om steeds zo'n verre
verplaatsing te maken vanuit het Hoge Noorden van Nederland. Het ritje van
Hoorn (Noord-Holland) naar één van de crossen is toch elke keer eventjes
300 km heen en 300 km terug. Ondertussen heeft hij de 6de canicross in
Vlaanderen achter de rug en heeft ervaren dat elke cross steeds weer
anders is (strand, weilanden, bos) en daarbij ervaart hij ook steeds weer
een ander gezellig onderkomen van waaruit de wedstrijd wordt
gecoördineerd. Mede door de fijne sfeer van de Loppemse Canicross Club
"Jogging Doggie" is hij er wel toe verleid om wat vaker naar
Vlaanderen te komen. Tarcio zou het heel leuk vinden als er (te beginnen
in Noord-Holland) mensen zouden zijn die zich willen inzetten om een cross
in Nederland te organiseren. Wie weet ontstaat er vandaar uit een club van
mensen die structureel een canicross (wedstrijd) willen helpen
organiseren. Wetende dat de "Vlaamse Canicross Federatie" alle
hulp wil bieden die tot hun mogelijkheden behoren, moet het toch lukken om
in 2004 iets uit de grond te stampen. TIGERS F (meisjes vanaf 15 jaar tot
30 jaar: geboren vanaf 1973 tot 1988) TIGERS M (jongens vanaf 15 jaar
tot 30 jaar: geboren vanaf 1973 tot 1988) RUNNERS F (dames vanaf 31 jaar tot 45
jaar, geboren vanaf 1958 tot 1972) RUNNERS M (heren vanaf 31 jaar tot 45
jaar, geboren vanaf 1958 tot 1972) GIANTS F(dames vanaf 46 jaar en
ouder, geboren vanaf 1957 en vroeger) GIANTS M (heren vanaf 46 jaar en
ouder, geboren vanaf 1957 en vroeger) Ook Antoon De Loof nam deel aan deze laatste reeks. Zijn commentaar: "Voor ondergetekende was deze wedstrijd een beetje bedoeld als een revanche voor het Kampioenschap te Oostende waar ik, oh zo graag, toch op het podium had willen staan en ook voor de minder goede wedstrijd te Brasschaat. Zo een cross parcours ligt me wel. Ik was 's winters bij de veldcrossen andere modderige terreinen gewoon. De teleurstelling over mijn prestatie te Oostende was zo groot dat ik me vertwijfeld afvroeg of ik het nog wel kon. Zou ik dan echt voortaan voor de spiegel moeten gaan staan om me te realiseren dat ik er geen 60 meer ben! Anders gezegd: stel ik mijn doelen niet te hoog? Of ligt de oorzaak bij Ninja, de Jack Russell. Sinds de heelkundige ingreep aan zijn knietje is hij nog steeds "hincapie". Loopt nogal veel op drie pootjes. Als ik zie hoe René Van Droogenbroeck met Snoopy, een Jack Russell, nog presteert in de wedstrijden. Hoed af voor René! We zijn even oud maar René heeft nog superklasse. Hij is voor niets ex-veldcross kampioen en marathonloper geweest. En Jozef Saerens met Bobby, een Jack Russell, weet nu ook wat veldcrossen betekent. We waren samen pas vertrokken of Jozef lag al op de grond. Een onwillige kasseisteen had zich verscholen onder een grasklomp. Jozef verloor zijn evenwicht en…In heb hem dan sportief geholpen om recht te staan en hebben dan samen ons traject afgelegd. Op het einde kon hij niet meer. Oorzaak een dik gezwollen knie en die deed nogal wat pijn.Ik zou het stilaan nog moeten geloven dat hoe meer men traint, hoe beter de resultaten! Kijkt maar even naar de uitslag van Jean- Pierre Colpaert, de broer van…Sedert hij is op rust gesteld bij zijn werkgever, alle dagen traint, slanke lijn gekregen, goede verzorging van Yvette, stijgt hij in waarde in de algemene klassering. Let op Jean- Louis, Gilbert en René, hij is misschien nog een kampioen in wording. Klein detail misschien: Jean- Pierre loopt ook met een Jack Russelltje! Waar deze kleine hondjes toch groot in kunnen zijn hé! Maar meedoen aan een canicross wedstrijd is niet alleen sportief leuk, maar daarna is er koffieklets of potten pakken met bekenden en dat hoort er zeker bij. Soms lijkt het op een reünie. Ze zijn er haast altijd allemaal weer die bekende gezichten. Straks krijgen we nog de indruk dat het canicrossen niet altijd voorrang heeft. Elkaar mogen ontmoeten als een echte familieband is net zo belangrijk als canicrossen. Vraagt het maar aan de sympathisanten van Maldegem- Kleit."Toffe bende" zou Nicky zeggen en "wat een leuke sfeer".Dit weiland canicross gebeuren is er terug geweest en is voor velen jong en oud, een jaarlijkse traditie, leuk om eens te mogen meemaken voor zowel deelnemers als toeschouwers." Einde citaat. Na afloop kregen alle deelnemers een gratis tombola voorgeschoteld. Veel (on)gelukkigen mochten een frisse aalbessenstruik, een mooie erica of een drietal stokrozen meesleuren naar huis. Alles geschonken door de firma's Van Kerckhove uit Wetteren en Van Malderen uit Serskamp. Verder kregen ze nog een voedingspakket Canex Hope Farms voor de hond, een aandenken voor baasje en een waardebon van € 8.00 om te ruilen in alle filialen van Brantano. Bovendien konden de eerste drie laureaten van elke reeks pronken met een medaille. Er was ook een gedetailleerde uitslag voor elke deelnemer, deze keer zeer snel opgemaakt door de man achter de schermen Michel Ceriez, geholpen door Joanne, de voorzitter van onze vereniging, Steven en Ann. De volgende canicross wedstrijd is op zondag 9 november te Hekelgem (Affligem) en is bovendien de laatste van het seizoen. Dus komt met zijn allen, deelnemers, familieleden en sympathisanten in grootte getale af naar deze wedstrijd. Het is hun eerste inrichting. Wij zijn benieuwd! Delva Geert, secretaris van de canicross vereniging Uitbergen. Canicross Vereniging Uitbergen |